W 2026 roku mija 30 lat od premiery „Nieuchwytnego” — policyjnego thrillera i filmu akcji, którego wydarzenia rozgrywają się w Los Angeles. Steven Seagal zagrał w nim Jacka Cole’a, policjanta z przeszłością związaną z amerykańskim wywiadem. Partnerem jego bohatera został Jim Campbell, grany przez Keenena Ivory’ego Wayansa.
Film jest dziś interesujący także z innego powodu: obok potwierdzonych informacji o fabule i karierze Seagala funkcjonują opowieści o jego zachowaniu podczas pracy. W tym przypadku warto rozdzielić to, co wynika z opisu filmu, od relacji Johna Leguizamo i anegdoty Roba Schneidera.
„Nieuchwytny”: sprawa Jacka Cole’a w Los Angeles
Punktem wyjścia dla fabuły jest seria tajemniczych morderstw o charakterze rytualnym. Ofiarami padają całe rodziny, a sprawa trafia do Jacka Cole’a i jego partnera Jima Campbella. To właśnie śledztwo łączy policyjny wątek filmu z przeszłością głównego bohatera.
W opisach historii Cole’a pojawiają się jednak różnice. Według jednej wersji był on agentem CIA, a później detektywem w departamencie policji Los Angeles. Druga przedstawia go jako porucznika sprowadzonego z Nowego Jorku, który wcześniej pracował jako tajny agent amerykańskiego wywiadu. Obie wersje łączy motyw dawnej działalności wywiadowczej, ale inaczej określają jego stanowisko i drogę do pracy w Los Angeles.
Była żona Cole’a i różne wersje rodzinnego wątku
Rozbieżności dotyczą również ofiar powiązanych z przeszłością bohatera. W jednym opisie ginie była żona Cole’a. W drugim ofiarami są była żona oraz jej mąż. Nie jest to więc wyłącznie różnica w szczegółach biografii postaci: odmienne wersje inaczej przedstawiają także okoliczności tragedii dotyczącej byłej żony.
Podobnie opisywani są sprawcy. Za serią zbrodni mają stać lokalni przestępcy oraz osoby związane z dawną działalnością wywiadowczą Cole’a. W innej wersji wskazani zostają byli przełożeni bohatera. Najbezpieczniej traktować te elementy jako różne opisy tego samego kryminalnego konfliktu, bez rozstrzygania między nimi.
Steven Seagal w centrum kryminalnej historii
Seagal nie pojawia się w „Nieuchwytnym” jedynie jako nazwisko firmujące film akcji. Gra Jacka Cole’a, postać bezpośrednio zaangażowaną w śledztwo dotyczące rytualnych zabójstw. Jego ekranowym partnerem jest Jim Campbell, w którego wcielił się Keenen Ivory Wayans.
Znaczenie tej roli dla fabuły wynika z połączenia dwóch elementów: policyjnego dochodzenia w Los Angeles i przeszłości Cole’a związanej — zależnie od opisu — z CIA albo amerykańskim wywiadem. To ta przeszłość zostaje zestawiona z morderstwami, a nie jedynie sam fakt pracy bohatera w policji.
Historie o zachowaniu Seagala: co mówili Leguizamo i Schneider
John Leguizamo opowiadał o własnym doświadczeniu z Seagalem. Jego słowa brzmiały: „Pobił mnie raz na próbie. Jest brutalem”. Leguizamo określił również Seagala jako „okropnego człowieka” i powiedział, że miał z nim złe doświadczenia.
To relacja przypisana konkretnemu aktorowi i dotycząca próby, ale nie stanowi opisu wydarzeń przedstawionych w „Nieuchwytnym”. W Fact Banku nie ma informacji, by Leguizamo opowiadał o pracy przy tym właśnie filmie, dlatego nie należy łączyć jego wypowiedzi bezpośrednio z planem „Nieuchwytnego”.
Rob Schneider przedstawiał z kolei w audycji Howarda Sterna anegdotę o spotkaniu Seagala z Dalajlamą. Według tej opowieści Seagal mówił później o oświeceniu, a następnie wpadł w złość po informacji dotyczącej wizyty dzieci. To relacja Schneidera, a nie potwierdzony opis konkretnego zdarzenia na planie „Nieuchwytnego”.
Od premiery „Nieuchwytnego” do „Krytycznej decyzji”
- 1996 rok: premiera „Nieuchwytnego”, policyjnego thrillera i filmu akcji osadzonego w Los Angeles.
- Rola Jacka Cole’a: Steven Seagal gra bohatera prowadzącego sprawę rytualnych morderstw całych rodzin, u boku Jima Campbella granego przez Keenena Ivory’ego Wayansa.
- „Krytyczna decyzja”: postać grana przez Seagala ginie w połowie filmu.
Tak wygląda rozdział między faktami dotyczącymi ekranowych ról a opowieściami o zachowaniu aktora. „Nieuchwytny” daje się opisać przez konkretną fabułę, bohaterów i rok premiery. Wypowiedzi Leguizamo oraz anegdota Schneidera pozostają natomiast osobnymi relacjami, których nie należy przedstawiać jako potwierdzonego zapisu wydarzeń z planu tego filmu.
